Thursday, February 17, 2011
Vandaag heb ik voor het eerst dit jaar buiten genoten van het lentezonnetje. Officieel mag dat zonnetje nog geen lentezonnetje genoemd worden maar toch voelde het zo. Het nieuwe semester is begonnen en naar aloude traditie gaat het tweede semester gepaard met middagpauzes in het park of andere zonrijke plekjes. Het is zowat het enige moment van de dag dat we uit het stoffige (maar prachtige) universiteitsgebouw komen om even van de buitenlucht te genieten. Dat het buiten 7°C was, zou je niet gezegd hebben. We waren namelijk lang niet de enige studenten die op het Sint-Pietersplein van de zon genoten. De Graslei mag dan ook een prachtige stukje Gent vormen, voor wie het Plateaugebouw als het midddelpunt van de wereld beschouwt, is het Sint-Pietersplein toch iets dichterbij. Bovendien kan je er genieten van het prachtige uitzicht op de abdij en de boekentoren. Het is misschien nog geen Bretagne (zie de foto hieronder van Rhyt) maar tijdens zo'n middagpauze kan je toch even alle projecten en cursussen vergeten. Ik kan het alleen maar aanraden.
De zon heeft dezer dagen echter wel meer in petto dan enkel gezellige lentestraaltjes. Door een extreme zonnevlam is er zowaar een echte zonnestorm op komst. Gisteren stuurden een paar berichten in de media er nog op aan dat we het noorderlicht misschien nog eens in België te zien zouden krijgen. Ijdele hoop, zo bleek vandaag. Om het noorderlicht te zien, moet er blijkbaar aan een hele reeks voorwaarden voldaan worden. Het deed me echter wel denken aan een boek dat ik vroeger prachtig vond: Emma's Noorderlicht van Diet Verschoor. Stiekem zou ik het nu willen herlezen. Maar verliest een boek dat je als kind prachtig vond zijn charme niet 10 jaar later?
Sway my way
2 comments:
Lentezonnetje!
Vandaag weer!
10000!
waaaaaaaaaaah
Proficiat ^^
Post a Comment