Archieven

Sunday, October 31, 2010

Wie gaat er niet af en toe door oude archieven? Wat een fantastisch gevoel, blijven hangen aan oude herinneringen. Soms kan ik daar uren in verdwalen. Terwijl de meeste mensen hun online archief op facebook bewaren, is deze blog bij mij toch een grotere bron van herinneringen. Wat is ie veranderd! Wat ben ik veranderd... De blog kende zijn eerste levensdagen als fotoblog, met hier en daar een klein woordje uitleg. Ook kende hij tijden waarin hij bijna elke dag een update kreeg en ongeveer geen lezers had. Een blog hoeft dan ook niet altijd voor een ander te zijn, maar dient even goed als creatieve uitlaatklep. En zo kwamen de gedichten. Het duurt toch wel een dik half jaar voor ik hier dan effectief mijn gedachten neerpen. Genoteerd. Voor eeuwig en 10 jaar. Als ik dit archief nu bekijk, vraag ik me af of sommige posts niet beter verwijderd worden. Ik weet het niet, ik ben er nog niet uit. Voorlopig staat het iedereen nog vrij om door al die oude teksten en foto's te bladeren. Sommige posts mogen het echter voor mij gerust tot in de eeuwigheid schoppen. Aan het meisje en de kerstboom heb ik bijvoorbeeld prachtige herinneringen en elke keer ik aan dat verhaal denk, moet ik lachen.


(picture by Rhyt)

Om een of andere reden ben ik ondertussen gestopt met zo'n dingen te schrijven. 2010 was voor mij een armtierig blogjaar en de meeste posts passeerden amper de grens met het serieuze. Ik lijk niet de enige te zijn die er last van heeft. De blogosfeer lijkt minder hot dan vroeger... Wie planetugent vergelijkt met wat het ooit was, merkt het wel denk ik. Een hele hoop regelmatige bloggers zijn verdwenen (hoera voor zij die wel volhouden!). Opgeslorpt door Twitter? Geen idee. Het kriebelt in elk geval ook bij mij om naar daar te verhuizen. Maar ik zal het niet doen, nee hoor. Want een grote hoop letters is nog altijd niet hetzelfde als 140 tekens. Jullie zijn nog niet van me af :)