a Bug's Life.

Sunday, April 19, 2009

Het is weer zover. De projecttijd van het jaar. Ook voor programmeren is het zo ver. Elke keer denk ik "nu gaat het werken", en elke keer moet ik beseffen... Wat is er aan debuggen toch veel werk. Elke keer weer de teleurstelling dat het nog altijd niet werkt, en elke keer weer een error wegwerken om toch elke keer opnieuw te moeten beseffen dat het nog steeds misgaat, maar nu op een andere plaats in de code. Ik kan u zeggen, het durft wel eens frustrerend zijn. Nuja, computerwetenschappers zijn doorgaans koppig genoeg om te blijven doorgaan, tot het boeltje lijkt te werken.


Mijn meest gemaakte missers:

• Variabelen over de hele functie definiëren terwijl ze maar in de scope van een lus mogen bestaan
• Dangling pointers
  
• Stringstreams vergeten clearen
  
• Vergeten dat een flag maar op 0 wordt gezet nà het proberen lezen van eof
  
• Typo's
  
• Functies die zeggen dat ze werken op een const, mogen geen functies gebruiken die niet const gedefinieerd zijn, zelfs al veranderen die functies effectief niets
  
• Copyconstructors en assignment operators zijn lastige beestjes.
  
• ...

Wat zou het nu toch fijn zijn dat het werken van een programma ook de onfeilbaarheid betekent... maar helaas...