Sway my way
Dat ik van een flinke brok taal houd, dat hebben jullie waarschijnlijk al door. Niet echt typisch voor een burgie, maar ik hou wel van taal. Ik schrijf graag, zakelijk of niet, ik geef graag presentaties, en ik ratel regelmatig eens door tegen mijn vrienden. En houden van iets, houdt meestal ook 'verzorgen' in. Ik denk dat ik niet de enige ben wiens haren overeind gaan staan bij de zoveelste dt-fout in een sms of op facebook. Niet dat ik mezelf nooit schuldig maak aan een dt-fout, integendeel, wie weet vindt u er wel één in deze tekst. Maar ik doe op zijn minst de moeite om op mijn taal te letten.
Een dt-fout in een "vind je dit/dat"-zin, vind ik bijvoorbeeld geen groot probleem -al zal ik moeite moeten doen om er geen opmerking over te maken-. Maar woorden zoals hoofd fout spellen begint toch echt te ver te gaan. Jammer genoeg zie je zo'n fouten alsmaar vaker voorkomen. De zovele snelle manieren van communicatie zitten daar zeker voor iets tussen. Wie te vaak op dt-fouten wijst, wordt dan ook regelmatig als muggenzifter beschouwd. Jammer, vind ik, want gecorrigeerd worden is nog altijd één van de beste manieren om bij een volgende gelegenheid niet meer dezelfde fout te maken.
Maar er zijn nog meer pijnpunten. Zo wordt sowieso met dubbele 's' geschreven, en niet als sowiezo, zowiso, zowiezo, of enige andere onnozele variant van de correcte spelling. En wie dan toch zo graag anderen met "ge" wil aanspreken, zou er dan ook op mogen letten dat het werkwoord dan altijd een -t op het einde krijgt, ook in de verleden tijd. Ja, ge hadt, ge zoudt, ge kwaamt, ge vondt. Het ziet er niet uit, maar het is de correcte spelling.
Maar genoeg gezaagd, want vandaag is het Taaldag, en krijgt onze Nederlandse taal dus de aandacht die zij verdient. Ik vraag me een beetje af waar 27 oktober als datum komt, want voor de Europese Dag van de Taal vind ik eigenlijk 25 september terug. Maar aangezien de Vlaamse Radio- en Televisieomroep vandaag koos om het onderwerp in de media te brengen, volg ik maar. Diezelfde VRT zorgde voor een aantal mooie initiatieven.
Op dinsdag 27 oktober organiseren de VRT en de Nederlandse Taalunie de Taaldag 2009. Het symposium biedt een dag lang gesprekken, interviews en reportages over taal, met wetenschappers, politici, mediamensen en taalspecialisten uit Vlaanderen en Nederland. Het centrale thema van deze tweede editie van de Taaldag is 'Taal en vertrouwen': hoe overtuigend is taal is of kan ze zijn.
Een brede waaier van onderwerpen zal daarbij aan bod komen: de taalevolutie bij de Nederlandse en Vlaamse omroepen in de voorbije decennia, de functie van lichaamstaal, hoe (vaak) we liegen, de psychologie van de stem, de taalkunstjes van politici, het verband tussen taal en geloofwaardigheid in de rechtspraak, enzovoort. Met de organisatie van de Taaldag willen de initiatiefnemers het debat over taal stimuleren en inspireren.
Enkele blikvangers op de Taaldag 2009:
* Prof. Dr. Aldert Vrij (Universiteit Portsmouth): een autoriteit op het gebied van leugendetectie
Strafpleiter Walter Van Steenbrugge en Prof. Dr. Katrijn Maryns (Universiteit Antwerpen) over
het verband tussen taalgebruik en geloofwaardigheid in de rechtbank
* Cees Manintveldt (directeur stemmenbureau Multivoice) over het verband tussen stemkleur en persoonlijkheid
* De uitreiking van de Wablieft-prijs, de prijs voor 'klare taal', van de krant Wablieft
* De taal van politici: een debat over de verbale trucjes van politici, de communicatiegoeroes en de evolutie in de taal van politici, met Minister van Staat Jos Geysels, tv-journalisten Philip Freriks en Kathleen Cools en Koert Debeuf (ex-woordvoerder van Guy Verhofstadt)
'Taaldag 2009', dinsdag 27 oktober van 10.00 tot 16.00 uur in het Flageygebouw in Brussel.
Naast een stresserend practicum, een CenEka-vergadering, en een gezellige middagpauze, stond er op 15 oktober ook iets plechtigs op het programma. De plechtige opening van het UFO. De plechtige zaken aan onze Universiteit Gent beloven altijd heel veel moois, en dat mochten we natuurlijk niet missen. 
Naast plechtig was de opening van het Ufo natuurlijk ook erg prestigieus. Niemand hoorde naast de opening de opening te kijken, en voor een keer werd die niet enkel met vlaggen aangekondigd, maar ook met een fanfare. Les Grooms, een Franse fanfare pour tout terrain, trok meteen onze aandacht en zouden dat nog vaker doen die middag. Ik zou bijvoorbeeld al niet midden de Sint-Pietersnieuwstraat willen liggen, zelfs niet met een luidruchtig blaasinstrument om mezelf aan te kondigen. Maar zij dus wel. Ontvangstcomité nummer 1. Ontvangstcomité nummer 2 was helaas van een heel ander kaliber. Vakbond ACOD deelde pamfletten uit met een klaagzang over de nooduitgangen van het UFO. Allemaal zeer terecht, vriendelijk en vredevol, maar toch een beetje een domper op de feestvreugde.
Eenmaal binnen werd het al gauw duidelijk dat er aan het UFO nog maar net de laatste hand was gelegd. De vuilbakken stonden in schril contrast met het verder opgedirkte gebouw en ook de losstaande brandblusapparaten leken ons niet echt thuis te horen in het plaatje. Naast de grote kosten zoals de scheidingswand en, blijkbaar, de verfijnde vloer, had de UGent ook hier en daar moeten besparen. Zo kent het UFO geen borden om de verschillende lokalen aan te duiden, maar wordt u meteen de weg gewezen door een hoop stickers op de muur. Nu nog heel mooi, maar wat binnen een paar jaar of bij enige lokaalwijziging? Nu, het moet gezegd, verder ziet het UFO er eigenlijk prima uit. De combinatie beton-glas, ziet er veel minder robuust uit dan je zou verwachten. Ook veel open ruimte, maar niet meer dan een noodzaak, want 2000 studenten, dat zijn er véél.
Na een kritische blik hier en daar, werd het tijd voor een reeks speeches. Als eerste was onze bovenste beste eigen rector aan de beurt. Ja, u leest het al, mijn enthousiasme was en is groot. Als iemand het UGentgevoel uitstraalt is hij het wel... En ook op de opening van het UFO schitterde hij opnieuw. Korte maar krachtige speeches, ze zijn hem op het lijf geschreven. Ook het eerbetoon aan oudrector Leon De Meyer straalde heel veel warmte uit en deed, in tegenstelling tot wat ik verwacht had, helemaal niet stoffig of oubollig aan. 
Ook vicerector Luc Moens mocht zijn zegje doen, en dat zegje werd een betoog voor meer middelen voor de UGent. Terecht, het aanschouwde cijfermateriaal sprak boekdelen, ook zonder de gepassioneerde vicerector om de hele zaak te verdedigen. Luc Moens werd op zijn beurt gevolgd door prof. Stéphane Beel, één van de 2 architecten van het UFO, en Vlaams minister-president Kris Peeters. Die had natuurlijk de boodschap van de vicerector begrepen, en beloofde, zoals het een goede politicus betaamt, er "eens naar te kijken".
Het geheel werd doorspekt met filmpjes allerhande. Onder andere een virtuele rondleiding met Xaveer De Geyter, de tweede architect van het gebouw. Maar vooral... een heel tof filmpje over de bouw van het UFO. Gedurende al die tijd volgde een camera op het dak van het rectoraat namelijk de bouwwerken. Die beelden had men gebundeld, en mochten wij dus aanschouwen op de opening van het UFO. Prachtig vond ik het. Sneeuw, regen, stralende zon. Het was er allemaal. Van een diepe lege put, tot een kast van een gebouw. Wie weet dat er zich een parking onder het gebouw bevindt?
In elk geval, Kris Peeters sloot af, en kreeg als bedanking van onze rector de ondertussen iedereen welbekende UGent-sweater. Alweer een mooi moment vol UGentgevoel, en zo was de cirkel rond. Of toch niet helemaal, want de opening was gestart met een receptie, en zou ook eindigen met een receptie. Een receptie opgeluisterd door het Frederik Leroux Quartet. Dat kwartet was speciaal voor de plechtige opening van het UFO samengesteld, maar stond helaas ietwat ongelukkig in een hoekje en kreeg niet de verdiende aandacht. De hapjes van Alfin kregen daarentegen meer dan genoeg aandacht. Dat kon ook niet veel anders, een javanais van ganzenlever met bladgoud gaat nu eenmaal niet makkelijk onopgemerkt voorbij...
Wie er niet bij was, of wie er wel bij was, maar niet genoeg van de nieuwe trots van de UGent kan krijgen, kan altijd het fotoboek "De belofte van een bouwwerk" aankopen of de tentoonstelling van de derdejaars Ingenieurswetenschappen Werktuigkunde-Elektrotechniek gaan bewonderen. Die laatste stelt een aantal ontwerpen tentoon voor het geleidingssysteem van de veelbesproken hefwand. Voor wie het niet zou weten: Auditorium Leon De Meyer in het UFO kan opgesplitst worden in 2 auditoria met een gigantische hefwand, of zoals onze vicerector wist te melden: een guillotinewand. Om veiligheidsredenen konden wij dan ook de wand niet in actie zien op de opening van het UFO, al beweert Schamper dat de wand simpelweg defect zou zijn. Foto's en dergelijke meer zijn al te bewonderen op de UGentsite, rarara, waar ben ik...
Gisteren was De Standaard Fotobox te gast in de ons allerbekende Brug. Wie wou, kon zich laten fotograferen door topfotograaf Michiel Hendryckx. Leuk initiatief en natuurlijk kon ik dit niet laten voorbij gaan zonder zelf voor de lens te kruipen. 't is te zeggen, liet ik dit niet voorbij gaan omdat ik gesteund werd door twee, blijkbaar té grote, burgievriendjes. Terwijl zij namelijk door de knieën moesten gaan om tot op mijn hoogte te zakken, wierp ik blijkbaar mijn meest dominante blik richting camera. Aldus de fotograaf toch, want ik vind dat ik nog best braaf op de foto sta. Ach, oordeel zelf, want hier is het resultaat:
(klikken voor full size, vanzelfsprekend!)
En hoera voor nonchronologisch bloggen!
Omdat mijn vorige blogpost nog niet af is. En omdat het een thema is waar ik zoveel over zou willen zeggen, maar er nu gewoon geen tijd voor heb:
De Standaard - ’Noordpool over 20 jaar ’s zomers zonder ijs’
Dat zegt genoeg zeker?
De inspiratie was weg, maar vorige vrijdag mocht ik me, zoals ik hier een paar maand terug al kwam verkondigen, richting AB begeven om inspiratie op te doen! Mijn eerste keer Ancienne Belgique! U leest het goed, ik had deze legendarische concertzaal nog nooit bezocht. Een schande, zonder twijfel. Maar voor alles is er een eerste keer, en het is mij heel goed bevallen!
Al kon het moeilijk mislopen... Ik ben dan wel geen fan van het eerste moment van Skunk Anansie, en ook niet van het laatste moment. Maar wel een fan. De drive in de nummers is fantastisch en Stoosh heb ik echt volledig grijsgedraaid. Voeg daar nog bij fantastisch (en nog enthousiaster dan ikzelf) gezelschap en een héél lekker ijsje voor het concert, en zeg nu zelf, what could possibly go wrong? 
Niets dus, op wat regendruppels na misschien. Jassen en tassen opbergen in de hippe lockers, en op naar het voorprogramma! A. Human vloog er meteen in, maar met wat op dat moment nog een stug publiek leek, werd het geen makkelijke klus. De electro-pop van de Britse popgroep kon mij nochtans aardig bekoren, maar de rest het publiek was duidelijk gekomen voor Skunk Anansie, en helemaal niet voor hun voorprogramma. Dave Human sleurde nochtans met man en macht (eigenlijk met keyboardspeelster en drummer) aan de zaal om de boel in lichterlaaie te krjgen en was duidelijk zelf ook wat teleurgesteld over de kille begroeting van het publiek. Het duurde zelfs een aantal nummers voor het applaus echt op gang kwam, laat staan dat er echt beweging in het hele gebeuren kwam. Hoe fris en poppy de tunes ook waren, het mocht niet baten.
A. Human gaf echter niet op, en de zanger gooide zijn spasmes, die me het meest aan die van bertdc herinnerden, in de strijd. Zelfs wie op een aantal meter van het podium stond, kreeg meermaals de kans om zijn glittervestje van dichtbij te bewonderen. Net toen het publiek er meer zin in kreeg, was het concert ten einde. Jammer, vond ik, en ik spurtte bijna naar buiten om hun spotgoedkope cd te kopen. Niet uit medelijden, maar omdat ik echt vrolijk was geworden van de nummers. Maar het was tijd voor het echte werk, en mijn gezelschap verzekerde me dat ik nooit meer zo'n goed plekje ging veroveren als ik nu durfde weg te gaan... Zo gezegd, zo gedaan.
Image by Remi Durand via Picasa
Image by Remi Durand via Picasa
Voor de vele studenten is het academiejaar opnieuw begonnen. Maar achter de schermen bereiden de vele studentenverenigingen ook hún nieuwe academiejaar voor. Dus ook CenEka.
Voor wie het vergeten is:
CenEka is een vereniging voor en door studenten computerwetenschappen en elektrotechniek aan de faculteit ingenieurswetenschappen van de Universiteit Gent. CenEka probeert de studenten in contact te brengen met het niet-academische aspect van hun vakgebied. Daarom organiseren we bedrijfsbezoeken en nemen we deel aan lezingen en bijeenkomsten.
Image by Mikey G Ottawa via Flickr
"Present an idea which promotes HP Workstations ability to bring to life anything the creative mind can conceive."
HP - invent from Tom and Matt on Vimeo.
